Wij, groep 8, moesten voor een taalles een sprookje herschrijven. Op zo`n grappige manier als Roald Dahl ook doet. Hier is die van Anne uit groep 8:

Er was eens een meisje. Ze had de langste haren van de wereld. Haar stiefmoeder was jaloers op de haren van Rapunzel (zo heette het meisje). Stiefmoeder gooide Rapunzel in een hoge toren. Stiefmoeder toverde de deur uit de toren, zodat Rapunzel niet meer weg kon. Het haar van Rapunzel was eigenlijk, heel stiekem, een pruik. Gemaakt van touw. Op een mooie dag kwam er een prins langs. Hij had een goede neus en rook Rapunzel. Hij volgde zijn neus naar de toren waar Rapunzel op haar balkonnetje zat. De prins vroeg haar hoe hij haar kon bereiken. Rapunzel antwoordde dat ze geen idee had hoe dat zou kunnen. Prins kreeg opeens een idee. Hij zou met Rapunzels haar naar boven klauteren. Dus hij stelde dit plan voor. Rapunzel, die even was vergeten dat ze een pruik droeg, vond het een goed idee. Toen de prins net 2 meter hoog hing, gleed opeens de pruik van Rapunzel af. Zelf merkte ze niks. De prins viel met een plof op de grond. Hij liep boos weg. Rapunzel huilde en huilde 33 dagen lang. Met af en toe een stop als ze wat dronk of at. Stiefmoeder werd gek. Ze haalde Rapunzel uit de toren en gaf haar echt haar. Rapunzel had ook een goede neus en rook de prins. Ze rende naar de prins en riep vrolijk: 'Kijk, ik heb haar!!!' De prins antwoordde: 'Wauw, dan trouw ik met je!'.                           En ze leefde nog lang en ongelukkig.